THEME BY PISTACHI-O
What is love? Teka, buffering muna sabay magsasabi ng kahulugan. Kahit gasgas man o bago sa pandinig ay may maibibigay ka. Panigurado, sa panahon na ito, may konting pagtibok ka na nararamdaman, ngunit ayaw mo sabihin kasi takot ka na baka mabisto niya at hindi niya ito suklian.
Love? Para sa matatapang iyan.
Kapag nagmahal tayo, may kaakibat na responsibilidad. Kung nagmamahal ka, tanggapin mo na masasaktan ka, balang araw. Hindi ito katulad ng nababasa at napapanuod mo na may “and they live happily ever after…” This is the reality, maraming possibility na magkakahiwalay, mag-aaway at magkakasakitan. Kung hindi ka pa handang masaktan, wag ka muna magmahal.
Ang love ay isang malaking bloke ng asukal… Matamis.
Isa sa pinakamasayang kaganapan sa buhay pag-ibig ay yung naibabalik ang ginagawa nating pagmamahal na nanggagaling sa dahilan kung bakit tayo kinikilig, ngumingiti at sumasaya. Kahit na nasasaktan ka na’t lahat-lahat, isang “I Love You” at pagpapatunay na hindi ka niya sasaktan, mawawala ang lahat ng negatibong bagay na iyong nararamdaman sa halip ay titindi pa lalo ang iyong nararamdaman.
Ang pag-ibig ay parang lagay ng panahon. Paiba-iba.
Hindi natin alam kung kailan aaraw, uulan o babagyuhin. Kaya dapat pinaghahandaan mo na ang mga pwedeng mangyari. Kung hindi ka pa handa, simulan mo na maghanda ngayong ayos pa ang lahat para hindi ka mahirapan pag bumungad bigla sa iyong harapan.
Ang pag-ibig ay parang uminom ng alak at nagkahang-over. Pagkagising mo sa umaga matapos malasing ay susumpa kang hindi na ulit iinom pero sa huli, maglalasing ka na naman.
Karamihan sa atin, pansamantalang titigil dahil minsan nang nasaktan. Pero sa huli, iibig at iibig din. Sa tamang panahon.



May kanya-kanya tayong kahulugang maibibigay. At sa huli, magmamahal at magmamahal pa din tayo kahit anong mangyari. Walang taong hindi nagmamahal. At kapag umiibig, nasusugatan kung minsan pero naghihilom din naman. Ang pag-ibig ay digmaan, kaya kung ako sa iyo, dapat kang lumaban hanggang sa kahuli-hulihan at kung wala na talagang pag-asang magkabalikang muli, panahon na para sumuko at mahalin naman ang sarili.

What is love? Teka, buffering muna sabay magsasabi ng kahulugan. Kahit gasgas man o bago sa pandinig ay may maibibigay ka. Panigurado, sa panahon na ito, may konting pagtibok ka na nararamdaman, ngunit ayaw mo sabihin kasi takot ka na baka mabisto niya at hindi niya ito suklian.

  • Love? Para sa matatapang iyan.

Kapag nagmahal tayo, may kaakibat na responsibilidad. Kung nagmamahal ka, tanggapin mo na masasaktan ka, balang araw. Hindi ito katulad ng nababasa at napapanuod mo na may “and they live happily ever after…” This is the reality, maraming possibility na magkakahiwalay, mag-aaway at magkakasakitan. Kung hindi ka pa handang masaktan, wag ka muna magmahal.

  • Ang love ay isang malaking bloke ng asukal… Matamis.

Isa sa pinakamasayang kaganapan sa buhay pag-ibig ay yung naibabalik ang ginagawa nating pagmamahal na nanggagaling sa dahilan kung bakit tayo kinikilig, ngumingiti at sumasaya. Kahit na nasasaktan ka na’t lahat-lahat, isang “I Love You” at pagpapatunay na hindi ka niya sasaktan, mawawala ang lahat ng negatibong bagay na iyong nararamdaman sa halip ay titindi pa lalo ang iyong nararamdaman.

  • Ang pag-ibig ay parang lagay ng panahon. Paiba-iba.

Hindi natin alam kung kailan aaraw, uulan o babagyuhin. Kaya dapat pinaghahandaan mo na ang mga pwedeng mangyari. Kung hindi ka pa handa, simulan mo na maghanda ngayong ayos pa ang lahat para hindi ka mahirapan pag bumungad bigla sa iyong harapan.

  • Ang pag-ibig ay parang uminom ng alak at nagkahang-over. Pagkagising mo sa umaga matapos malasing ay susumpa kang hindi na ulit iinom pero sa huli, maglalasing ka na naman.

Karamihan sa atin, pansamantalang titigil dahil minsan nang nasaktan. Pero sa huli, iibig at iibig din. Sa tamang panahon.

May kanya-kanya tayong kahulugang maibibigay. At sa huli, magmamahal at magmamahal pa din tayo kahit anong mangyari. Walang taong hindi nagmamahal. At kapag umiibig, nasusugatan kung minsan pero naghihilom din naman. Ang pag-ibig ay digmaan, kaya kung ako sa iyo, dapat kang lumaban hanggang sa kahuli-hulihan at kung wala na talagang pag-asang magkabalikang muli, panahon na para sumuko at mahalin naman ang sarili.

Kapag hindi mo pa kayang masaktan, nangangahulugan lang na hindi ka pa handang magmahal, kaibigan. Dahil sa bawat desisyon, may kaakibat na responsibilidad. Kung pinili mong tahakin ang landas na ito, dapat hinahanda mo na rin ang sarili mo sa magiging epekto nito. Gaya na lamang ng pagdating ng isang araw, maghihiwalay kayo o di kaya, naudlot ang pagmamahalan, nawasak na relasyon at hindi pagtanggap ng nararamdman mo sa kanya. Hindi maiiwasan sa buhay ang masaktan, lalo na’t may aral na kapalit. Lahat ng sobra, masama at kung alam mong labis ka nang nasasaktan, bitiwan mo na. Nangangahulugan lang na hindi siya ang nararapat para sa ganyang klase ng nararamdaman. Lahat tayo ay may gusto, marahil may hinahangad ka sa personal o emosyonal pero lahat iyon ay mawawala kasi titibok na lang ang puso mo bigla sa kanya.

Basta’t may matatawag kang inspirasyon, mapapangiti at mapapangiti ka pa din kahit anon mangyari. Lalo na’t alam mong panandalian lang, sa isang simpleng bagay gaya na lamang ng pakikipag-usap sa kanya. May kaunting kaba sa dibdib sa tuwing masisilayan ang kanyang mukha at maririnig ang boses pero magiging sapat na ito para kiligin ka. Kahit hindi siya magbigay effort, sasapat na ang lahat lalo na’t galing sa kanya. Ngunit sa likod ng lahat ng kasiyahang ito, nagkukubli ang salitang pag-asa, nagbabakasaling totoo ang kanyang nararamdaman para sa iyo na hindi lang basta kaibigan lang. Masakit malaman na kung sino pa ang gusto mo, ayaw sa iyo.

Gusto mo na lang ikubli ang pagsintang nararamdaman dahil ayaw mong iwasan ka niya at tuluyan ng magkalayo ang landas. Mas mabuting magkaibigan na lamang kayo dahil alam niyo na hindi kayo maghihiwalay. Hindi talaga maiiwasan, lalo na’t nasasanay ka na sa kanyang presensya at ginagawang pagpapasa sa iyo. Pero, sa lahat ng pagkakaibigan, hindi maikukubli na umaasa ka talaga, na madedevelop ang tulad niya sa tulad mo.

Habang hindi pa lumalalim ang pagkagusto mo sa isang tao, wag kang umasa sa taong di naman kayang magbigay dahilan para umasa. Kapag mahal mo ang isang tao, alam mo kung saan siya sasaya, kahit hindi ka kasama sa kasiyahang binabanggit niya. Nagmahal ka? Tanggapin mong masasaktan ka o ang mabigo. Wala kang karapatan para manumbat dahil unang-una pa lang, nilinaw niya na kaibigan ka lang. Ikaw ang nahulog sa bitag ng kalandian, hindi siya.

Being dumped, taken for granted and hurt by the one they love is the reason why many people choose to flirt than to be in a relationship.

Sinong gusto ipagtabuyan palayo? Wala. Kaya hindi mo masisisi ang ibang tao kung mas pinipili na lang nila ang makipaglandian na lang kaysa hanapin ang tao na kukumpleto sa buhay niya. Masakit ang mabalewala, lalo na kung masyado mo itong mahal at ngayon mo lang naranasan ang ganitong sitwasyon.

  • Laro tayo, landi-landian, ang unang ma-fall, talo.

Sinong hindi mahuhulog sa bitag ng kalandian? Ang hirap lang talaga pag alam niyo sa sarili niyo na hanggang dito lang kayo dahil walang kasiguraduhan ang susunod na kabanata. Mahirap din ang hindi malinaw ang lahat ng bagay dahil hindi mo alam kung totoo ang nararamdaman niya o pinaglalaruan ka lamang.

  • Wag mo landiin, kung wala kang planong saluhin.

Ang hirap kasi sa ibang tao, inuuna pa ang tawag ng kilig kaysa alamin kung totoo na ang nararamdaman. Nakakapag-alangan tuloy kung dapat mo sabihin o hindi ang gusto mo sabihin sa kanya dahil nasa lugar kayo na bawal ma-fall sa isa’t-isa.

Mahirap makipaglandian lalo na’t may damdamin ang sangkot sa usapan.

Gusto ko, ikaw.

Gusto kita, araw-araw.

Gusto kong malaman mo,

May gustong sabihin ang puso kong ito.

Gusto kong isigaw sa lahat na

Gustong-gusto ko ang ikaw sa tuwina.

Gusto kitang ipagluto,

Kahit hindi kasarapan ang luto ko.

Gusto ko na ako ang mag-alaga sa iyo.

Gusto kitang halikan,

Habang may kompyuter ka sa iyong harapan.

Gusto kong hawakan ang iyong kamay,

Habang naglalakad tayo ng sabay.

Gusto kong tumanda,

Basta ba’t ikaw ang aking kasama,

Habang parehas na tayong niluluma.

Dahil hindi lang ito sa simpleng pagkagusto,

Ang totoo niyan ay mahal kasi kita.

Ikaw ang dahilan ng forever niya, e nagbreak, maniniwala pa ba siya? E ikaw, maniniwala ka pa din ba?

Sa totoo lang, marami na ang hindi naniniwala sa salitang magpakailanman dahil sa mga nasisirang pag-iibigan. Kung tutuusin, meron nga ba talaga salitang “Forever?” Malamang, depinisyon lang na magmumula sa diksyunaryo ang iyong makikita pero hindi mo pa talaga mapapatunayan na meron talaga nito sa totoong buhay. Yun bang magmamahalan kayo ngayon hanggang sa dumating yung araw na niluma kayo ng panahon na pareha pa din ang iyong nararamdaman at maibabaon na ang pagsasamahan hanggang sa kamatayan na tatangayin pati sa kabilang daigdig man.

Nakakasawa kasi maghintay sa isang tao na magdadala sa reyalidad ng mga pangako ng habambuhay lalo na’t hindi mapigilan ang sarili na kumapit sa chance ng salitang sana, siya na talaga. Mahirap yung hintay ka ng hintay hanggang sa tumanda ka ng binata/dalaga. Kinakailangan munang masaktan, tapos biglang matatakot. Mga ganung konsepto ba na lalong magpapalabo sa salitang ito dahil wala naman talagang nagtatagal habambuhay. 

Lahat nagbabago, maaaring madagdagan o mabawasan. Sinira niya ang salitang ito, sinira din ng iba kaya hindi ka na maniniwala. Mas mabuting isipin na lang nating lahat na mas mainam na gamitin ang salitang pansamantagal kaysa panghabambuhay. Asa ng asa, wala namang ding mapapala.

We are just kids in love.
Kadalasan, sa sekundarya tayo naiimpluwensyahan sa magulong mundo ng pag-ibig, dahil na rin sa mga napapanuod natin sa sinehan at ang mga teenage love na ating nasasaksihan, o di kaya ang makitang masaya ang mga nag-iibigan sa daanan. Minsan, tinuturing pa natin itong malaking problema kaysa sa mga takdang aralin at proyektong pinapagawa ng ating guro. Ito yung unang tagpo natin sa salitang kilig na gusto natin na ibibigay ng isang tao.
Young love is such dumb love.
Sa paanong paraan?
Dahil sa bago lang ito sa pakiramdam, hindi mo alam kung paano mo iiwasan ang mga bagay na maaaring makapagpasira sa samahan ninyong dalawa.
First love is the only history wherein it can never be repeated.
Nagiging tanga ka, kung minsan, naibibigay mo na ang hindi dapat.
Pag iniwan ka niya, dito na magsisimula ang mga takot natin na baka iwanan o lokohin din ng mga susunod pa sa atin.
Nagagawa mo ang mga bagay na sa tingin mo ay magiging una at huli mo ng pag-ibig.
Masasabi mo ang mga malulungkot na pananalita pag nakipaghiwalay siya sa iyo.
Iba talaga ito lalo na sa mga kabataan. Hindi agad masasabi na “love moderately.”

We are just kids in love.

Kadalasan, sa sekundarya tayo naiimpluwensyahan sa magulong mundo ng pag-ibig, dahil na rin sa mga napapanuod natin sa sinehan at ang mga teenage love na ating nasasaksihan, o di kaya ang makitang masaya ang mga nag-iibigan sa daanan. Minsan, tinuturing pa natin itong malaking problema kaysa sa mga takdang aralin at proyektong pinapagawa ng ating guro. Ito yung unang tagpo natin sa salitang kilig na gusto natin na ibibigay ng isang tao.

Young love is such dumb love.

Sa paanong paraan?

  • Dahil sa bago lang ito sa pakiramdam, hindi mo alam kung paano mo iiwasan ang mga bagay na maaaring makapagpasira sa samahan ninyong dalawa.
  • First love is the only history wherein it can never be repeated.
  • Nagiging tanga ka, kung minsan, naibibigay mo na ang hindi dapat.
  • Pag iniwan ka niya, dito na magsisimula ang mga takot natin na baka iwanan o lokohin din ng mga susunod pa sa atin.
  • Nagagawa mo ang mga bagay na sa tingin mo ay magiging una at huli mo ng pag-ibig.
  • Masasabi mo ang mga malulungkot na pananalita pag nakipaghiwalay siya sa iyo.

Iba talaga ito lalo na sa mga kabataan. Hindi agad masasabi na “love moderately.”

#InstaLDR 

Ligawan sa text, sasagutin sa text, magmamahalan sa text at maghihiwalay dahil sa isang text.

Sa modernong panahon na meron tayo ngayon, ang karamihan sa atin ay nakakalimutan na ang presensya ng panliligaw at sa halip, dinadaan na sa pamamagitan ng cellphone o di kaya sa internet sinasabi ang mga salitang may dalang pagsinta. Magsisilbing komunikasyon at pagpapatibay ang pagkakaroon ng panayam sa isa’t-isa pero diba mas mabuti pa din naman kung magkikita kayong dalawa? May mga bagay kasi na hindi kayang ipakita sa monitor lang.

Nasaan na ang mga panahong kinakailangan mo muna haranahin ang isang tao gamit ang gitara at kantahan ng kundiman? Nasaan na ang mga panahon na pati magulang ay kailangan mo munang ligawan bago payagan ang kanilang anak na gawin ang nais niyang gawin? Nasaan na ang mala-Maria Clara at Juan dela Cruz ng bayan? Hindi naman sila nawawala, diba? Nilamon lang ng modernisasyon at pinaglulumaan na ito ng panahon.

Sino ang mas baduy? Ang isang tao, na kahit gaano kalayo ay nagagawang puntahan ang kanyang iniibig at sa bahay ng babae/lalake makikipaglambingan? O sa oras na nang gabi, pero nasa kalye pa din silang dalawa?

Pag-ibig na kay layo, pero magagawan naman ng paraan.

We can learn on how to fall in love again after all the heartaches, mistakes and heartbreaks without any hints of regret. Past love life has a lesson that no matter what happens, give at least a small portion of love for yourself. If you decided to have a break and set each other free, there will be a percentage for yourself and it’ll be easy for you to move forward without him/her in your life. Let’s say that the previous one is a nice place to stay but it is not good to settle your home. Dare to fall in love and never stop searching for the right one.

We can learn on how to fall in love again after all the heartaches, mistakes and heartbreaks without any hints of regret. Past love life has a lesson that no matter what happens, give at least a small portion of love for yourself. If you decided to have a break and set each other free, there will be a percentage for yourself and it’ll be easy for you to move forward without him/her in your life. Let’s say that the previous one is a nice place to stay but it is not good to settle your home. Dare to fall in love and never stop searching for the right one.

We got the right love at the wrong period of time.

Paano?

  • Mahal niyo isa’t-isa pero hindi maging pwede kayo kasi may karelasyon siya.
  • Mahal niyo ang isa’t-isa pero hindi pwede kasi mas gusto niya mag-aral at magtapos muna.
  • Mahal niyo ang isa’t-isa pero takot na siya magmahal dahil nagsasawa siya na sa huli, iiwanan at magkakasakitan din kayong dalawa.
  • Parehas kayo nang nararamdaman pero parehas kayo ng kasarian at hindi niyo alam kung paano haharapin ang kritisismong matatanggap na magmumula sa hindi ninyo kakilala.

Ang hirap ng may humaharang para mahalin ang isang tao at maging kayo. Minsan, naiinis tayo dahil sa hindi mo alam kung pinaglalaruan ka ng kapalaran o wala ka lang sa tyempo ng pag-amin sa tunay na nararamdaman. Nasa katatagan mo iyan kung paano mo ito haharapin at paano mo ito mapapatunayan kung gaano mo talaga kamahal ang isan tao.

Ang hirap talaga pag hinihintay mo yung isang taong gusto mo na tumugon sa bawat text mo. Yung agad-agaran na response galing sa kanya. Yung siya lang yung gusto mo i-text dahil ayaw mo siyang paghintayin kasi baka mamaya hindi ka na niya replyan. Mga ganung pakiramdam, tapos hindi mo namamalayan, nahuhulog ka na pala sa kanya ng hindi mo inaasahan.
Should I send a text message? You don’t know how it feels like to wait for a long time just to see your response.
May hindi maipaliwanag na dahilan kung bakit tayo nasasaktan pag hindi ka na niya sinagot. Siguro, nasanay na tayo sa kanyang ginagawa. Pwede namang sabihin na ayaw na niya makipagtext para hindi tayo maghintay sa wala diba?

Ang hirap talaga pag hinihintay mo yung isang taong gusto mo na tumugon sa bawat text mo. Yung agad-agaran na response galing sa kanya. Yung siya lang yung gusto mo i-text dahil ayaw mo siyang paghintayin kasi baka mamaya hindi ka na niya replyan. Mga ganung pakiramdam, tapos hindi mo namamalayan, nahuhulog ka na pala sa kanya ng hindi mo inaasahan.

Should I send a text message? You don’t know how it feels like to wait for a long time just to see your response.

May hindi maipaliwanag na dahilan kung bakit tayo nasasaktan pag hindi ka na niya sinagot. Siguro, nasanay na tayo sa kanyang ginagawa. Pwede namang sabihin na ayaw na niya makipagtext para hindi tayo maghintay sa wala diba?